SWT bardzo podstawy

Co to jest SWT?

No właśnie, co to jest? SWT jest wytworem chorej wyobraźni twórców Eclipsa. Pewnego pięknego dnia zapragnęli mieć oni bibliotekę tak szybką jak AWT i jednocześnie tak bogatą jak Swing. Wymyślili więc bardzo ciekawe rozwiązanie…

O AWT i Swingu

AWT jest najstarszą graficzną biblioteką w Javie. Ma ona jedną zaletę, a mianowicie jest szybka. Posiada coś takiego jak AWT Native Interface – JAWT. Napisany w C++, pozwalający na integrację z pewnymi elementami systemu. Z drugiej strony AWT jest bardzo ubogie. Nie ma wielu komponentów, a skomplikowane API utrudnia pisanie własnych.

Dlatego też programiści z Suna wpadli na „genialny” pomysł implementacji wszystkich elementów GUI bezpośrednio w Javie. Otrzymali w ten sposób Swinga, który ma wiele klas reprezentujących najprzeróżniejsze elementy graficzne, ale ma też dwa poważne błędy. Pierwszy z nich to potworna powolność. Bardziej skomplikowany interfejs zaczyna mulić, zżerać zasoby i wkurwiać użyszkodnika. Drugą wadą jest całkowite olanie Look’n’Feel systemu. Dostajemy zatem swingowe potworki graficzne.

AWT + Swing = SWT

Twórcy Eclipsa mając do wyboru ubogie AWT i powolnego Swinga poszli trzecią drogą. Założyli, że wszystkie elementy Swinga (znaczną większość w zasadzie), należy zaimplementować w C++ tak jak w AWT. Elementy, które nie mają swoich odpowiedników w danym systemie są emulowane. Prawda, że genialne?

Pierwszy program SWT

Tworzymy nowy projekt w Eclipsie i następnie do listy bibliotek dodajemy:

eclipse/plugins/org.eclipse.swt.win32.win32.xxxxxx.jar

Lub inną odpowiednia dla danego systemu. Zamiast xxxxxx będzie ciąg cyferek, wybrać najnowszą wersję. W Eclipse 3.3 nie musimy już dodawać plików .dll z implementacją w C++, ponieważ pliki te są zaszyte w jarze.

Teraz wystarczy stworzyć kod:

public class Main {

public static void main(String[] args) {
Display display = new Display();
Shell shell = new Shell(display);
shell.setText("dupa");
shell.open();
while(!shell.isDisposed())
if(!display.readAndDispatch())display.sleep();

display.dispose();
}
}

.. i jesteśmy w domu. Tylko zaraz czy ten kod czegoś nie przypomina?

Niestety tak. Obiekt Display odpowiada za połączenie pomiędzy SWT i systemem. Obiekt Shellodpowiada oknu głównemu aplikacji. Tworzymy więc połączenie pomiędzy naszym programem i systemem, tworzymy okno główne i…

Jak w Pascalu panie kochany, jak w Pascalu

… tworzymy pętle nasłuchującą komunikatów. Zastrzelić się można, ale problem ten jest do ominięcia dzięki delegowaniu zachowania. Przykładowy program rozbity na dwie klasy:

import org.eclipse.swt.widgets.Display;
import org.eclipse.swt.widgets.Shell;

public class Main {

/**
* @param args
*/
public static void main(String[] args) {
Display display = new Display();
MyShell myShell = new MyShell();
display.dispose();

}

}

class MyShell {
private Shell shell;
private Display display;
public MyShell() {
display= Display.getCurrent();
shell = new Shell(display);
init();
open();
startEventLoop();
}

private void init() {
shell.setText("dupa");
}

private void startEventLoop() {
while (!shell.isDisposed())
if (!display.readAndDispatch())
display.sleep();
}

private void open() {
shell.open();
}

}

Jak widać nie dziedziczę po klasie Shell, a to dlatego, że się nie da.

To na dziś tyle. Następny tydzień muszę poświęcić na napisanie kilku przykładowych aplikacji JEE, więc do tego tematu wrócimy za dwa tygodnie. Zresztą tak jak i do Egg’a

Napisz odpowiedź

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

To create code blocks or other preformatted text, indent by four spaces:

    This will be displayed in a monospaced font. The first four 
    spaces will be stripped off, but all other whitespace
    will be preserved.
    
    Markdown is turned off in code blocks:
     [This is not a link](http://example.com)

To create not a block, but an inline code span, use backticks:

Here is some inline `code`.

For more help see http://daringfireball.net/projects/markdown/syntax